Turkse knoop

De Turkse knoop is de naam van een mandje dat al voor 1900  in Noordwolde werd gevlochten en later op de Rietvlechtschool werd aangeleerd. Het mandje werd gebruikt als kluwenmandje bij het breien. Ook is er een foto in het archief van het Nationaal Vlechtmuseum waar een kleine Turkse knoop op de bodem van een grote knoop is bevestigd. Dit dubbelmandje werd gebruikt om het pas gewassen theeservies uit de keuken naar de kamer te brengen. De kopjes in het midden, de schoteltjes werden in de buitenste ring gevleid. In de jaren zestig werd de Turkse knoop o.a. verkocht door de firma Rohé in Noordwolde. In een catalogus wordt het aangeboden als fruitmandje. Het mandje wordt nog steeds gevlochten bij demonstraties in het Nationaal Vlechtmuseum en is alleen in de museumwinkel te koop. Het patroon van het mandje komt overeen met de Turkse knoop, een bekende zeemansknoop. De zeemansknoop wordt gemaakt van één lang touw, terwijl het wilgen mandje wordt gevlochten van geschilde wilgentenen. Gemiddeld worden er 35 twijgen gebruikt, maar kijkt men in het mandje dan lijkt het net als bij de touwknoop alsof de lijnen doorlopen. Om het mandje rond te trekken wordt het vlechtwerk op vijf punten vastgezet met behulp van een "rotanspleut".